Święto Pracy swoje korzenie miało w 1886 roku w Chicago. Wprowadzono je, aby upamiętnić krwawy strajk robotników w tym mieście.
Protest w Chicago stanowił część kampanii prowadzonej pod koniec XIX wieku w Stanach Zjednoczonych. Domagano się wówczas skrócenia dnia pracy z 12 do 8 godzin, zwiększenia płac oraz wyrażano sprzeciw wobec fatalnych warunków, w jakich robotnicy w tym czasie musieli wykonywać swój zawód. 1 maja 1886 roku z tego powodu odbyła się demonstracja, w której uczestniczyło kilkadziesiąt tysięcy osób. Przeciągnęła się ona na następnych kilka dni. Doszło do starć pomiędzy robotnikami, którzy nie przyłączyli się do protestu, oraz protestującymi. Interweniowała policja, ostatecznie według różnych źródeł zginęło od 2 do 5 osób. Następnie odbył się kolejny wiec, oskarżano policję o brutalność wobec robotników. Wszystko przebiegało spokojnie do momentu, kiedy niespodziewanie znów do akcji wkroczyli stróże prawa. W ich kierunku została zrzucona bomba, zabiła ona jednego z policjantów. W wyniku policyjnej interwencji zginęło wielu demonstrujących. Historycy twierdzą, że ładunek wybuchowy był najprawdopodobniej podłożony przez policyjnego agenta, współpracującego z dowódcą oddziału. Trzy lata po tych wydarzeniach II Międzynarodówka uznała 1 Maja za Święto Pracy.
