Kościół katolicki obchodzi dziś Wielką Sobotę – dzień ciszy i oczekiwania. To również dzień odwiedzania Bożego Grobu. Po śmierci krzyżowej i złożeniu do Grobu wspomina się zstąpienie Jezusa Chrystusa do otchłani.
Wykładowca Akademii Katolickiej w Warszawie, ksiądz profesor Robert Skrzypczak powiedział, że Wielka Sobota to trwanie przy Chrystusie, który leży w Grobie. „To jest ustawienie się w gronie świadków, Tego, który doprowadził do ostatecznej konsekwencji – swoje podarowanie się. Jego martwe zwłoki są znakiem tego, że On się dał całkowicie i czeka nas niespodzianka – bo Tym, który dał się całkowicie jest Bóg. On zgodził się umrzeć po to, żebym ja żył” – tłumaczył kapłan. Jak dodawał, „Bóg nigdy nie opuści tego, który Mu zaufał.” „Bóg nigdy nie zgodził się na to, żeby zwłoki Jego martwego Syna pozostały w grobie i się tam rozpadły. Tak samo Bóg nigdy nie pozwoli, żeby ten, który Mu zaufał, żeby się zepsuł i rozpadł. Bóg – potęgą swojej miłości Jest gotowy odsunąć, odrzucić jakikolwiek kamień, który by na nas spadł i próbował nas zmiażdżyć” – wyjaśniał ksiądz profesor Robert Skrzypczak. I dodawał, że „Nieraz jest tak, że ludzie noszą latami kamień spoczywający gdzieś na sercu, na sumieniu, który Bóg pomaga odrzucić”. „Czasami mówimy o tym – „kamień z serca”. Tylko potrzebujemy tego ładunku, tej siły, tego zadziałania, który my nazywamy Paschą – Wielką Nocą. To znaczy, że Bóg siłą swojego kochania Jest w stanie odrzucić z nas – to, co nas przygniata, żebyśmy mogli się podźwignąć, wyprostować i żebyśmy mogli zobaczyć, że jest wyjście, jest w życiu nadzieja – możesz iść naprzód” – podkreślił wykładowca Akademii Katolickiej w Warszawie. Po zachodzie słońca rozpoczynają się obchody Wigilii Paschalnej – najważniejszego i najdłuższego nabożeństwa roku kościelnego. Jest to początek celebracji Zmartwychwstania i zaczyna wówczas obowiązywać biały kolor szat liturgicznych. Liturgia Wigilii składa się z 4 części: Liturgii Światła, Liturgii Słowa, Liturgii Chrzcielnej oraz Liturgii Eucharystycznej. Dalsza część Liturgii Paschalnej to czytania przeplatane psalmami, które przypominają historię zbawienia. Tej nocy powraca po blisko pięćdziesięciu dniach uroczysty śpiew „Alleluja”. Celebrans dokonuje poświęcenia wody, która przez cały rok będzie służyła głównie do chrztu. Tradycją Wielkiej Soboty jest poświęcenie pokarmów wielkanocnych: chleba -znaku Ciała Pańskiego, mięsa – na pamiątkę baranka paschalnego, oraz jajek, które symbolizują nowe, odradzające się życie. Wigilia Paschalna kończy się Eucharystią i procesją rezurekcyjną, oznajmiającą, że Chrystus Zmartwychwstał i zwyciężył śmierć.
