Illinois dołącza do Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) i Globalnej Sieci Alarmowania i Reagowania na Epidemie. Władze stanu zdecydowały się na ten krok po całkowitym wycofaniu w styczniu przez prezydenta Donalda Trumpa USA z WHO. Prezydent ogłosił, że Stany Zjednoczone opuszczą WHO w pierwszym dniu swojej drugiej kadencji w 2025 roku.
Wycofanie zostało sfinalizowane rok później. We wtorek gubernator J.B Pritzker ogłosił, że Illinois dołącza bezpośrednio do WHO i GOARN, co pozwoli mu na dalsze otrzymywanie globalnych ostrzeżeń oraz dostęp do eksperckich sieci zdrowia publicznego i międzynarodowych zasobów reagowania na kryzysy. „Wycofując się ze Światowej Organizacji Zdrowia, Donald Trump podważył znaczenie nauki i osłabił zdolność naszego narodu do wykrywania globalnych zagrożeń dla zdrowia i reagowania na nie. Nie zamierzam siedzieć bezczynnie i na to pozwalać” – czytamy w oświadczeniu wydanym przez Pritzkera. „Dołączając do skoordynowanej sieci Światowej Organizacji Zdrowia, GOARN, zapewniamy naszym liderom w dziedzinie zdrowia publicznego i społeczeństwu dostęp do informacji, wiedzy i partnerstw, których potrzebują, aby chronić mieszkańców naszego stanu” – dodał gubernator. Decyzja prezydenta o wycofaniu się z WHO spotkała się z powszechną krytyką. Urzędnicy administracji Donalda Trumpa przyznają, że nie rozwiązali jeszcze wszystkich problemów, takich jak utrata dostępu do danych z innych krajów, które mogłyby zapewnić USA wczesne ostrzeżenie przed nową pandemią. „Wycofanie się z WHO zaszkodzi globalnej reakcji na nowe epidemie i ograniczy możliwości amerykańskich naukowców i firm farmaceutycznych w zakresie opracowywania szczepionek i leków przeciwko nowym zagrożeniom” – powiedział Lawrence Gostin, ekspert w dziedzinie prawa zdrowia publicznego z Uniwersytetu Georgetown. „Moim zdaniem to najbardziej zgubna decyzja prezydencka w moim życiu” – dodał. J.B. Pritzker zaznaczył, że jako bezpośredni członek obu organizacji, Illinois zachowa bezpośredni dostęp do systemów wczesnego ostrzegania i informacji o ogniskach chorób, możliwości współpracy technologicznej, wsparcia w sytuacjach kryzysowych w dziedzinie zdrowia publicznego oraz koordynacji między stanowym systemem opieki zdrowotnej a globalnymi zespołami reagowania.
